De Huid

2.1    Opbouw van de huid
De huid bestaat uit 3 lagen: de epidermis,de dermis en de hypodermis(Figuur 8)(6, 43). De epidermis bevat geen bloedvaten en is gescheiden van de dermis door middel van hetbasement membrane(6). De dermis bevat zowel lymfevaten als bloedvaten. Onder de dermis bevind zich de hypodermis, deze laag bevat vooral veel vet. De hypodermis (subcutaan weefsel) vormt de vetlaag onderin de huid. Het bestaat uit losmazig bindweefsel met collageen en elastinevezels. De meest voorkomende cellen in de hypodermis zijn de vetcellen, fibroblasten en  macrofagen.
De hypodermis heeft isolerende en beschermende functies en dient tevens als reservepot voor voedsel.
[1, 2]

Figuur 8: Een schematische weergave van een doorsnede van de huid met leukocyten en Langerhanscellen (LC). Fibro = fibroblast; Mast = mastcel; Tcel = T-cel; Mac = macrofaag; Ne = neuron. (6)

2.1.1    Epidermis
Zoals te zien is in Figuur 8, bestaat de bovenste laag van de epidermis uit keratine vezels(6). Keratine vezels komen uit keratinocyten en voorkomen penetratie van micro-organismen door de huid(6). Keratinocyten worden constant gevormd in de onderste lagen van de epidermis. Zij schuiven langzaam naar boven op, de nieuwe cellen drukken de oude cellen omhoog. Hoe ouder de keratinocyte wordt, hoe meer keratine vezels het gaat produceren. Wanneer keratinocyten de huidoppervlakte bereiken, gaan zij dood doordat interne lysosomen het celmembraan kapot knippen(6). Alle keratine vezels worden geproduceerd door keratinocyten, en vormen een ondoordringbare laag(6).
In de epidermis zijn ook een aantal leukocyten te vinden: T-cellen en Langerhanscellen (LC; soort dentrische cel). LC vangen antigenen weg die toch door de keratine vezellaag zijn gepenetreerd(6). LC en T-cellen worden geactiveerd door keratinocyten, die naast keratinevezels ook groeifactoren en cytokines uitscheiden (zie boven).

In figuur 3 is de opbouw van de epidermis te zien.  Het bestaat uit 5 lagen die hieronder ook worden beschreven.

De stratum Basale (basale laag) is de laag die tegen de dermis aangrenst en bestaat uit cellen die zich continue blijven delen. Het grootste gedeelte van de basale laag bestaat uit melanocyten. Dit zijn cellen die melanine kunnen synthetiseren. De keratinocyten die ook aanwezig zijn in deze laag, hebben melanine nodig om te migreren door de  epidermis.
De basale laag  bevat voedingsstoffen en zuurstof, waardoor er een voedingsbodem wordt gevormd voor de cellen. Doordat de basale cellen zich continu delen worden deze hierdoor naar de oppervlakte gedrukt en uiteindelijk afgestoten.
De volgende laag in de epidermis is de stratum spinosum, wat ook wel de stekelcellaag wordt genoemd.  Het bestaat uit ongeveer  8-10 lagen.  Deze laag is ook een minder voedingsrijke laag voor de cellen, omdat de  voedingstoffen en zuurstof voornamelijk worden gebruikt  in de basale laag.  De cellen die cilindervormig waren in de basale laag, veranderen hier in een plaveiselvorm . De keratinocyten in deze laag  worden ook  afgevlakt. De cellen verschuiven naar boven naar de stratum granulosum. Deze cellen worden bij elkaar gehouden met behulp van desmosomen. Hoewel de celdeling voornamelijk in de basale laag plaatsvindt, vindt ook een kleine deel plaats in deze laag.

De derde laag wordt de  stratum granulosum genoemd en bestaat uit 2 tot 5 lagen die afgevlakte,diamant-vormige cellen bevat. De leefomgeving voor de cellen gaat nog meer achteruit in deze laag. Het plasma van de cellen droogt  zo uit. In deze laag vindt  ook het verhoorningsproces plaats. Dit wordt beïnvloed door verschillende factoren, zoals de electrolytenhuishouding, temperatuur,pH,druk en wrijving.
De stratum lucidum is alleen aanwezig in de dikke huid, zoals in de handpalmen en voetzolen. Het is een dunne laag boven de stratum granulosum en bestaat uit verschillende lagen dode cellen. De cellen in deze laag kunnen er transparant uitzien.
De bovenste laag van de huid, stratum corneum  oftewel de hoornlaag, bestaat uit ongeveer 25 of meer lagen met dode plaveiselepitheelcellen. Deze laag vormt  een barrière tegen water,chemicaliën, micro-organismen en straling.  De verhoornde celresten van de epidermis, schilferen af van de huid wanneer de cellen worden vernieuwd. [1, 9, 10]

2.1.2    Dermis
Vergeleken met de epidermis, is er in de dermis meer ruimte voor verschillende cellen. De dermis bevat onder andere bloedvaten, lymfevaten, mastcellen, macrofagen, dentrische cellen en neuronen(6). De meeste leukocyten komen in de dermis via een bloedvat(6). Zij diffunderen  uit het bloedvat naar de dermis. De dermis is een bindweefsel met fibroblasten, vetcellen en macrofagen.  Door de epidermis nutriënten worden afvalproducten verwijderd en is er regulatie van de lichaamstemperatuur. Door collageen en elastinevezels die ook aanwezig zijn in de epidermis, is de huid ook  mechanische stevig en elastisch. De dermis heeft  ook sensorische receptoren zoals de zenuwuiteinden en haarfollikels [1, 2]

Referentielijst:

1.    Bolhuis, G.K., et al., Bolhuis. 1999, Den-Haag: WINap. 708-709.

2.    Seeley, R.R., T.D. Stephans, and P. Tate, Anatomy and Physiology. 2006, Mc Graw Hill: New York. p. 143-150.6.    Mak TW, Saunders ME. Primers to the immune response. 1st ed. London: Elsevier; 2008.

6. Mak TW, Saunders ME. Primers to the immune response. 1st ed. London: Elsevier; 2008.

9.    PractidiscSpecial. Syfilis.  2005  [cited; Available from: http://www.prd-online.com/user/coursedat/c45/Marmed/Syfilis.php.

10.    vanderStraten, W., De huid: bouw en functie. 7 ed. 2006, Arnhem: Syntax Media.

11.    Vegetal-placenta. Total Skin Rejuvenation & Revitalisation Program.   [cited 2009 09 may]; Available from: http://www.vegetal-placenta.com/skin.html.

43.    Marieb EN. Human Anatomy & Physiology. 6th ed. San Francisco: Pearson Education, Inc.; 2004.

Geef een reactie